Zawzięta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zawzięta
Historia
Stocznia Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej w Pińsku
Położenie stępki maj 1932
Wodowanie 1933
 Polska
Nazwa Zawzięta
Wejście do służby 15 czerwca 1933
 MW ZSRR
Nazwa Trudowoj
Wycofanie ze służby 19 września 1939
Los okrętu zatopiona przez załogę
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 32 t
Długość 18,10 m
Szerokość 4,60 m
Zanurzenie 0,42 m
Napęd
1 silnik wysokoprężny 6 cylindrowy 'Glennifer' o mocy 120 KM, dwa podwójne pędniki stożkowe Hotchkissa
Prędkość 10 km/godz
Uzbrojenie
1 haubica kalibru 100 mm wz. 14/19 w obrotowej wieży pancernej,
1 działo 37 mm Puteaux wz.18,
1 ckm kalibru 7,92 mm Hotchkiss plot.
Załoga 17 marynarzy

„Zawzięta” – polska kanonierka rzeczna z okresu przed II wojną światową.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jak kanonierka rzeczna „Zuchwała”.

Służba w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Służyła we I Flotylli Pińskiej, w składzie utworzonego w ramach Flotylli Oddziału Wydzielonego na Prypeci W chwili wybuchu II wojny światowej jednostka działała w rejonie Pińska. W chwili agresji sowieckiej, rozpoczęła marsz do Pińska. Niemożliwość dotarcia tam spowodowała decyzję o samozatopieniu jednostki koło wsi Knubowo nad rzeką Strumień 18 września 1939.

Służba w ZSRR[edytuj | edytuj kod]

3 listopada 1939 podniesiona przez Rosjan, po czym wyremontowana w Pińsku i wcielona do służby pod nazwą „Trudowoj” (pol. robotnik). Jeszcze 24 października 1939 zaliczona do Flotylli Dnieprzańskiej, następnie od 17 lipca 1940 wchodziła w skład Flotylli Pińskiej[1]. Po ataku Niemiec na ZSRR walczyła w sierpniu 1941 na Prypeci i Dnieprze. 31 sierpnia 1941 zatopiona przez czołgi i artylerię na Dnieprze w rejonie Domantowa, podczas próby wycofania do Kijowa. 18 kwietnia 1944 ponownie podniesiona przez Rosjan i odholowana do Kijowa, gdzie została oddana na złom[1].

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie:

  • w służbie polskiej:
    • 1 haubica 100 mm wz. 14/19 w wieży
    • 1 działo 37 mm Puteaux wz.18 w wieży typu Ursus
    • 1 ckm 7,92 mm Hotchkiss plot.
  • w służbie radzieckiej:[1]
    • 3 działa 76 mm (1xII, 1xI)
    • 3 karabiny maszynowe 7,62 mm Maxim

Pancerz – od 4,6 do 10 mm. Chronił burty, pokład, sterówkę i wieże artylerii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c S.S. Bierieżnoj, op.cit., s.53-54

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]