Zbigniew Bartkowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Bartkowiak (ur. 23 marca 1924 w Poznaniu, zm. 10 stycznia 2010[1]) – polski doktor nauk medycznych, pediatra, epidemiolog, pedagog oraz popularyzator higieny i medycyny szkolnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec był działaczem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Poznaniu. W listopadzie 1939 niemieccy okupanci wysiedlili jego sześcioosobową rodzinę do obozu przesiedleńczego na Głównej. Oddzielono go od rodziny i wywieziono na roboty przymusowe do Niemiec, jako szklarza. W 1945 powrócił do Poznania (ranny)[1]. Był absolwentem Gimnazjum i Liceum św. Marii Magdaleny w Poznaniu (1946[1]) oraz Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Poznaniu (1952[1]). Od 1962 do 1964 odbywał studia uzupełniające w zakresie pedagogiki. Miał specjalizację z epidemiologii (I stopień) oraz pediatrii i higieny szkolnej (II stopień). Od 1951 do 1971 był kierownikiem Oddziału Higieny Szkolnej Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Poznaniu. W 1965 był stypendystą WHO w zakresie higieny i medycyny szkolnej (Holandia, RFN, Szwecja). Od 1972 do 1974 był inspektorem do spraw pediatrii w Zespole Miejskich Przychodni Specjalistycznych w Poznaniu. Od 1974 do 1989 był adiunktem Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1989 przeszedł na emeryturę[2]. Pochowany na cmentarzu górczyńskim 21 stycznia 2010[3].

Przynależność[edytuj | edytuj kod]

Członek honorowy Polskiego Czerwonego Krzyża i Polskiego Towarzystwa Higienicznego. Prezes oddziału poznańskiego Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, członek Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, członek-założyciel Klubu Inteligencji Katolickiej w Poznaniu oraz Stowarzyszenia Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Działacz Stowarzyszenia Absolwentów Akademii Medycznej w Poznaniu oraz Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej[2].

Dorobek[edytuj | edytuj kod]

Był autorem około 135 publikacji naukowych, popularno-naukowych, jak również oświatowo-zdrowotnych[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał 29 odznaczeń i medali państwowych, resortowych, czy od stowarzyszeń, w tym m.in.:

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Złoty Krzyż Zasługi,
  • Srebrny Krzyż Zasługi,
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej,
  • odznakę Za wzorową pracę w służbie zdrowia,
  • Medal im. Karola Marcinkowskiego,
  • Odznakę Honorową PCK,
  • odznakę Kryształowe Serce,
  • odznakę Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Odszedł Judym, Fakty UMP, nr 1(91)/2010
  2. a b c d opr. Lidia Leońska, Noty biograficzne o autorach, w: Profile starości, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2000, s.193, ​ISBN 83-87847-37-2
  3. Nekrologi.net, '