Zbigniew Belina-Prażmowski-Kryński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Belina-Prażmowski-Kryński
podpułkownik dyplomowany obserwator podpułkownik dyplomowany obserwator
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1892
Warszawa
Data i miejsce śmierci 12 stycznia 1954
Glasgow
Przebieg służby
Lata służby do 1945
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 1 pułk lotniczy
Wyższa Szkoła Wojenna
Stanowiska wykładowca
zastępca dowódcy pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kawaler/Dama Honoru i Dewocji Komandor z Gwiazdą Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Komandor z Gwiazdą Orderu Grobu Świętego Wielki Oficer Orderu Korony Włoch
Grób Zbigniewa Beliny-Prażmowskiego-Kryńskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Zbigniew Belina-Prażmowski-Kryński (ur. 29 grudnia 1892 w Warszawie, zm. 12 stycznia 1954 w Glasgow) – podpułkownik dyplomowany obserwator Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

28 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w wojskach lotniczych, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[1]. W 1921 ukończył I Kurs Normalny Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie[2]. Po ukończeniu kursu został skierowany do służby w Departamencie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk lotniczy[3]. W następnym roku pełnił służbę w Wyższej Szkole Wojennej, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku lotniczego[4].

7 listopada 1924 został przeniesiony z 1 pułku lotniczego do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy operacyjnej służby Sztabu Generalnego[5][6]. 1 grudnia 1924 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 8. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych[7]. W 1928 pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Generalnego[8]. 18 czerwca 1930 został zwolniony ze stanowiska delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji PKP Poznań, pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII[9]. Z dniem 31 grudnia 1930 został przeniesiony w stan spoczynku[10].

W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w „dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”[11].

W 1932 przeszedł do służby zagranicznej, w której pełnił między innymi funkcję radcy ekonomicznego w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1932–1933) oraz konsula/kierownika Konsulatu RP w Leningradzie (1933–1934). Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii w RAF otrzymał numer służbowy P-1185[12]. Od 9 października 1940 przebywał w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay[13]. Podczas pobytu w tym obozie namalował kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, który w Wielkanoc 1941 roku zawieszono w nad ołtarzem głównym kościoła św. Andrzej (obecnie wisi w bocznej kaplicy)[14]. W październiku 1941 roku otrzymał zgodę na opuszczenie obozu i zamieszkanie w okolicach Glasgow[15]. 3 marca 1950 został naturalizowany przez władze brytyjskie, w tym okresie pełniąc funkcję wykładowcy w szkole handlowej (Commercial College) i zamieszkując w Glasgow[16], gdzie zmarł.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (pod murem IV-18)[17].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 12 lutego 1921 roku, s. 265.
  2. Spis oficerów 1921 ↓, s. 351, 829, tu podano, że urodził się 27 grudnia 1892.
  3. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 244, tu także podano, że urodził się 27 grudnia 1892.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 927, 943, 1499.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 664.
  6. Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 9.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 733.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 540, 546.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 201.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 19 grudnia 1930 roku, s. 398.
  11. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 347, 851.
  12. Krzystek 2012 ↓, s. 88.
  13. Kaczmarski 2020 ↓, s. 201.
  14. Kaczmarski 2020 ↓, s. 60.
  15. Kaczmarski 2020 ↓, s. 96.
  16. The Edinburgh Gazette, 25.04.1950
  17. Cmentarz Stare Powązki: ŚRENIAWA - BORZYSŁAWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2017-05-28].
  18. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 594.
  19. Dziennik Personalny MSWojsk Nr 8/1931, s. 381

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]