Zbigniew Dregier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Dregier
rozgrywający
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1935
Cumań
Wzrost 180 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera
Aktywność 1951–197?

Zbigniew Dregier (ur. 17 lipca 1935 w Cumaniu) – polski koszykarz, dwukrotny olimpijczyk (1960, 1964), wicemistrz Europy (1963), dwukrotny brązowy medalista mistrzostw Europy (1965 i 1967), medalista mistrzostw Polski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Był jednym z czołowych graczy reprezentacji Polski lat 60. Debiutował w kadrze w 1956, był kandydatem do występu na mistrzostwach Europy w 1957 (w ostatniej chwili zastąpił go Zdzisław Skrzeczkowski), chociaż występował wówczas w II lidze. Na mistrzostwach Europy wystąpił łącznie 4. razy, w 1959 zajął z drużyną 6 miejsce, w 1963 został wicemistrzem Europy, w 1965 i 1967 zdobył brązowe medale mistrzostw Europy. Dwukrotnie wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich (1960 - 7 m., 1964 - 6 m.), raz na mistrzostwach świata (1967 - 5 m.). W reprezentacji grał do 1968, łącznie wystąpił w 198 spotkaniach, zdobywając 815 punktów.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Był wychowankiem AZS Gdańsk. z którym w 1954 zwyciężył w rozgrywkach Centralnej Spartakiady, w 1954 zadebiutował w I lidze, w barwach Spójni Gdańsk, w latach 1956-1958 odbywał służbę wojskową i występował wówczas w II-ligowej CWKS (Zawiszy) Bydgoszcz. W sezonie 1958/1959 ponownie występował w Spójni, gdzie uplasował się na dziewiątym miejsce w lidze, pod względem sumy zdobytych punktów. Od 1959 do 1970 (przez 11 sezonów) był graczem Wybrzeża Gdańsk, z którym zdobył wicemistrzostwo Polski w 1970 i dwa brązowe medale mistrzostw Polski (1964, 1968). W 1970 wyjechał do Francji, gdzie występował jako grający trener w zespołach niższych klas Marly i Aulnoye.

12 maja 1964 wziął udział w meczu Gdańsk Wybrzeże (71:117) All-Stars USA. W składzie reprezentacji gwiazd znajdowali się zawodnicy NBA: Bob Pettit (Hawks), Tom Heinsohn (Celtics), Bill Russell (Celtics), Oscar Robertson (Royals), Jerry Lucas (Royals), Tom Gola (Knicks), Bob Cousy, K.C. Jones (Celtics)[1]. W spotkaniu tym zanotował 14 punktów[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[2][3], o ile nie zaznaczono inaczej.

Reprezentacyjne
Drużynowe
Indywidualne
  • Najlepszy sportowiec województwa gdańskiego w plebiscycie Dziennika Bałtyckiego (1963)
  • Srebrny medal „Za wybitne osiągnięcia sportowe"
  • Brązowy medal „Za wybitne osiągnięcia sportowe" (3x)
  • Zaliczony do Złotej Pomorskiej 20-tki Wszech Czasów Jerzego Geberta (2010)[4].
  • Podium podczas Gali 60-lecia Pomorskiej Koszykówki w plebiscycie na najlepszego koszykarza (2006)
Odznaczenie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Košarkaški fanatik: 50 godina od gostovanja NBA All-Stars momčadi u Hrvatskoj (bośn.). crosarka.com. [dostęp 3 sierpnia 2019].
  2. Profil na fiba.com (ang.). fiba.com. [dostęp 28 grudnia 2017].
  3. Profil na olimpijski.pl (pol.). olimpijski.pl. [dostęp 28 grudnia 2017].
  4. Znany polski koszykarz i jego małżonka odznaczeni za wspólnych 50 lat (pol.). gdansk.pl. [dostęp 6 sierpnia 2015].
  5. Sport. Odznaczenia dla koszykarzy. „Dziennik Łódzki”. Nr 248, s. 2, 20 października 1967. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wrocław - 1963. Program XIII Mistrzostw Europy w koszykówce mężczyzn
  • Jerzy Gebert Bombardierzy, korsarze i inni. Pół wieku GKS Wybrzeże 1945-1995, wyd. Gdańsk 1995 (tam sylwetka Z. Dregiera, s. 77-78
  • Jerzy Gebert Pomorski bastion - 60 lat koszykówki na Pomorzu, (tam sylwetka Z. Dregiera, s. 33-40
  • Krzysztof Łaszkiewicz Polska koszykówka męska 1928-2004, Inowrocław 2004
  • Łukasz Cegliński, Marek Cegliński Srebrni chłopcy Zagórskiego. Medalowa dekada polskich koszykarzy, wyd. Warszawa 2013, s. 86-92
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 357
  • Profil na gedanopedia.pl
  • Profil na plkhistory.ugu.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]