Zbigniew Drozdowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Kazimierz Drozdowski (ur. 25 stycznia 1930 w Sierakowie, zm. 21 września 2004 w Warszawie) – polski antropolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maturę zdał w 1949 w Liceum Ogólnokształcącym w Międzychodzie. Potem studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1952 uzyskał dyplom magistra z filozofii, w zakresie antropologii. Od 1950 do 1952 był asystentem (wolontariat) w Zakładzie Antropologii Uniwersytetu Poznańskiego. Pracował pod kierunkiem prof. Jana Czekanowskiego i prof. Michała Ćwirko-Godyckiego. Po ukończeniu studiów podjął pracę na swojej uczelni. Doktoryzował się na UAM w 1960 (dysertacja Wahania dobowe wzrostu i wagi uczestników obozów szkoleniowych Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu). Habilitował się również na UAM w 1964 (rozprawa Morfologiczne podstawy procesów selekcyjnych w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu na tle sekcji sportowej). Od 1971 jest profesorem nadzwyczajnym, a od 1988 zwyczajnym[1].

Przez 34 lata był kierownikiem Katedry Antropologii i Biometrii na Wydziale Wychowania Fizycznego AWF w Poznaniu. Zorganizował podobną pracownię na Zamiejscowym Wydziale Wychowania Fizycznego w Gorzowie Wielkopolskim (kierował nią przez 29 lat). Przez osiem lat kierował Zakładem Antropologii na Uniwersytecie Szczecińskim[1].

Zainteresowania[edytuj | edytuj kod]

Głównymi zainteresowaniami naukowca była antropologia sportu, a zawłaszcza morfofunkcjonalne uwarunkowania i skutki ludzkiej aktywności, biologiczne skutki procesów zachodzących w populacji ludzkiej, chronobiologiczne podstawy aktywności ludzkiej, jak również biologiczne skutki transformacji ustrojowej w Polsce i Europie Centralnej po 1989[1].

Przynależność[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem m.in.: Komitetu Antropologii PAN (1971-2004, przewodniczącym w latach 1975-1987), Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (w tym przewodniczącym), Rady Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej (w tym przewodniczącym), Komitetu Nauk o Kulturze Fizycznej PAN (w tym przewodniczącym), Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, European Anthropogical Association, Polskiego Towarzystwa Antropologicznego, Polskiego Towarzystwa Naukowego Kultury Fizycznej, Polskiego Towarzystwa Biometrycznego, Association of Sport Kinetics oraz International Academy of Integrativ Anthropology[1].

Zasiadał w radach redakcyjnych, komitetach wydawniczych oraz naukowych takich czasopism jak: Wychowanie Fizyczne i Sport, Biology of Sport, Przegląd Antropologiczny i Studies of Physical Anthropology. Od 1975 do 1992 de facto kierował polityką wydawniczą poznańskiej AWF, bowiem był przewodniczącym Komitetu Wydawniczego tej uczelni[1].

Od 1953 roku należał do PZPR[2].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Opublikował 540 publikacji, w tym 28 książek (monografii). Wypromował 92 doktorów, z których pierwszym był prof. Eugeniusz Wachowski (1967). Dziesięciu z tych doktorów później się habilitowało (stan na 2004). W 1998 otrzymał tytuł doktora honoris causa na AWF we Wrocławiu, a w 2003 na AWF w Poznaniu[1].

Niektóre z jego publikacji to:

  • Antropometria w wychowaniu fizycznym
  • Antropologia sportowa
  • Morfologiczne podstawy wychowania fizycznego i sportu,
  • Antropologia a rehabilitacja ruchowa,
  • Rytm biologiczny w wychowaniu fizycznym i sporcie
  • Wstęp do teorii wyniku sportowego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Ryszard Asienkiewicz, Wspomnienie o Profesorze Zbigniewie Drozdowskim w 80 rocznicę urodzin, w: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna, nr 9/2010, s.249-253
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 178. ISBN 83-223-2073-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]