Zbigniew Horodyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Leon Horodyński
Ilustracja
Herb
Korczak
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1851
Zbydniów
Data i miejsce śmierci 19 czerwca 1930
Kraków
Ojciec Bogusław Horodyński
Matka Tekla z Wierzbickich
Żona

Maria z Podleskich

Dzieci

Zofia Skibniewska
Maria Kowerska
Zbigniew Bogusław Horodyński
Dominik Antoni Horodyński

Zbigniew Leon Horodyński herbu Korczak (ur. 19 lutego 1851 w Zbydniowie, zm. 19 czerwca 1930 w Krakowie) – ziemianin, wojskowy, marszałek powiatu tarnobrzeskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Bogusława (1802–1866), powstańca i spiskowca i Zofii Tekli z Wierzbickich (1825–1900). Po ukończeniu gimnazjum w Krakowie i odbyciu stażu na Politechnice w Pradze studiował we Francji, gdzie ukończył uczelnię wojskową Saint-Cyr. Potem był oficerem kolejno w 10. i 4. pułku ułanów; prowadził także kursy jazdy konnej dla kawalerii w austriackich szkołach kadeckich.

Po ojcu odziedziczył majątek ziemski Zbydniów w zaborze austriackim. Był także właścicielem majątku Kotowa Wola. Oprócz gospodarstwa prowadził działalność społeczną. Był marszałkiem (prezesem Rady powiatowej) powiatu tarnobrzeskiego (przez 30 lat) i wójtem honorowym w gminie Zbydniów.

Jak pisał Jan Słomka w "Pamiętnikach włościanina": „Dla powiatu szczególnie zasłużony jest Zbigniew Horodyński ze Zbydniowa, długoletni marszałek, który przyczynił się wybitnie do lepszego zagospodarowania i podniesienia powiatu, a nadto odznaczał się wielką szlachetnością i godnością w postępowaniu”.

Przyczynił się do założenia w 1899 r. Powiatowej Kasa Oszczędności, udzielającej długoterminowych pożyczek na inwestycje. Był Horodyński również prezesem i założycielem Okręgowego Towarzystwa Rolniczego. Do końca życia był prezesem rady wyższej Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Krakowie (jego następcą został Edmund Makowski)[1].

Z małżeństwa z Marią Podleską (1861–1933), córką Wincentego, pułkownika w wojsku austriackim, miał dzieci: Zofię (1884–1949) za Aleksandrem Skibniewskim, Marię (1885–1943) za Stanisławem Kowerskim, Zbigniewa Bogusława (1887-1943) oż. z Zofią Gieczewicz (zob.: Zbigniew Maria Horodyński) i Dominika Antoniego (1889–1915).

Na jego grobie w Zaleszanach, widnieje napis: „Żyłem – Bo chciałeś. Umarłem – Bo musiałem. Zbaw mnie – Bo możesz.”

Dwór w Zbydniowie na mapie z 1851

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Mączyński. Ś. p. Edmund Makowski. „Dzwon Niedzielny”, s. 246, Nr 16 z 19 kwietnia 1931. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słomka, "Pamiętniki włościanina", Warszawa 1983, s. 195