Zbigniew Nowakowski (sportowiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Nowakowski
Data śmierci 1968
Obywatelstwo Polska

Zbigniew Nowakowski (zm. w 1968) – polski siatkarz, koszykarz, trener siatkarski, olimpijczyk z Belina

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sportem zainteresował się podczas nauki gimnazjalnej. W 1932 został członkiem klubu AZS Warszawa. Uprawiał siatkówkę, koszykówkę i piłkę nożną. W latach 1934 i 1935 zdobył z zespołem AZS mistrzostwo, a w latach 1937 i 1938 mistrzostwo Polski w siatkówce. Był jednym z najlepszych polskich siatkarzy. W 1934 został powołany do reprezentacji na pierwszy w historii mecz reprezentacji siatkarzy. Rywalem była zagraniczna Polonia.

W latach 1935 i 1937 zdobył akademickie wicemistrzostwo świata w koszykówce. Rozegrał 4 mecze w barwach drużyny narodowej. Na igrzyskach olimpijskich w Berlinie był zawodnikiem rezerwowym koszykarskiej reprezentacji Polski. W latach okupacji hitlerowskiej przebywał w Warszawie. Uczestniczył w podziemnym życiu sportowym. W 1941, 1942 i 1943 roku z zespołem AZS Warszawa zdobył mistrzostwo Warszawy w siatkówce. Po zakończeniu wojny włączył się w odbudowę sekcji sportowych AZS. Do 1949 roku czynnie uprawiał koszykówkę i siatkówkę. Działał także jako trener siatkarski. Był działaczem zarządu głównego AZS. Zginął w wypadku samochodowym w 1968.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Nauka i Innowacje, 2015, s. 455-456. ISBN 978-83-64864-22-3.