Zbigniew Suchodolski (1646–1706)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Suchodolski herbu Janina (ur. 1646, zm. po 1706) – działacz reformacyjny, patron zboru piaseckiego, skarbnik i podczaszy lubelski

Syn Adama Suchodolskiego, starosty horodelskiego i dworzanina pokojowego JKM oraz Zofii Gorajskiej herbu Korczak, kasztelanki kijowskiej[1], urodził się w 1646 roku i został ochrzczony 5 marca tego roku[2].

W latach 1681-1700 był skarbnikiem lubelskim[3], w latach 1700-1706 podczaszym lubelskim[4]. Po śmierci swego ojczyma Jana Teodoryka Potockiego w 1664 roku, patron zboru kalwińskiego w Piaskach Luterskich.

Z żoną Zofią z Dunin-Borkowskich herbu Łabędź, córką Józefa Piotra, chorążego bełskiego i Elżbiety Rejówny herbu Oksza, stolnikowiczówny lubelskiej, pozostawił dzieci: Andrzeja Bogusława, Teodorę, Bogumiłę Elżbietę, zamężną 1.v za Andrzejem Jerzym Potockim herbu Pilawa, 2.v za Józefem Karśnickim herbu Leliwa, podczaszym halickim, Adama Piotra, Krzysztofa oraz Teodora[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski Słownik Biograficzny t. 45, s. 264.
  2. Szymon Konarski, Szlachta kalwińska w Polsce, s. 286, 1936.
  3. Urzędnicy województwa lubelskiego XVI-XVIII wieku, s. 127, 1991.
  4. Urzędnicy województwa Lubelskiego XVI-XVIII wieku, s. 36, 1991.
  5. Szymon Konarski, Szlachta kalwińska w Polsce, Warszawa, s. 286, 1936.