Zbigniew Szlamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Szlamiński (ur. 25 października 1924 w Warszawie, zm. 16 czerwca 2013) – polski neurochirurg, dr nauk medycznych, jeden z twórców powojennej neurochirurgii polskiej, wieloletni adiunkt Katedry i Kliniki Neurochirurgii Akademii Medycznej w Warszawie.

W czasie II wojny światowej ułan z cenzusem. Uczestnik powstania warszawskiego w ramach 1 dywizjonu 7 pułku Ułanów Lubelskich „Jeleń” AK[1].

Zmarł 16 czerwca 2013 r., pogrzeb odbył się 20 czerwca na Starych Powązkach w Warszawie, przy grobie przy IV bramie, trzeci grób.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]