Zbigniew Włosowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Włosowicz
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1955
Kraków
Ambasador RP przy ONZ
Okres od 1993
do 1997
Poprzednik Robert Mroziewicz
Następca Eugeniusz Wyzner
Podsekretarz stanu w MON
Okres od 2013
do 2015
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Maria Włosowicz (ur. 3 maja 1955 w Krakowie) – polski prawnik, dyplomata, od 1993 do 1997 ambasador przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, od 2010 do 2012 podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, od 2013 do 2015 zastępca szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Posiada stopień doktora nauk prawnych. Przez wiele lat pracował na macierzystym wydziale jako wykładowca. Specjalizuje się w prawie publicznym międzynarodowym, zwłaszcza w prawie dyplomatycznym.

Od 1990 pracuje w dyplomacji. Przez kilka lat był pracownikiem Stałego Przedstawicielstwa RP przy ONZ w Nowym Jorku, gdzie pełnił funkcje I sekretarza (1990–1991) i zastępcy Stałego Przedstawiciela (1991–1993), a w latach 1993–1997 pełnił funkcję ambasadora przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, w tym w latach 1996–1997 reprezentował Polskę w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Od 1998 do 2000 był specjalnym doradcą do spraw międzyrządowych w Programie Rozwoju ONZ, a następnie specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego ONZ i szefem UNFICYP (sił pokojowych ONZ stacjonujących na Cyprze) (2000–2005).

W latach 2006–2007 zajmował stanowisko dziekana Wydziału Stosunków Międzynarodowych Wyższej Szkoły Administracji w Bielsku-Białej, do włączenia wydziału do Wydziału Nauk Społecznych (następnie Wydział Nauk Humanistycznych i Studiów Międzynarodowych)[1]. Od 2008 wykładał w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera, a w latach 2009–2010 ponownie w Wyższej Szkole Administracji w Bielsku-Białej.

8 czerwca 2010 powołany na stanowisko podsekretarza stanu ds. międzynarodowych w Ministerstwie Obrony Narodowej[2]. 21 sierpnia 2012 został odwołany z tego stanowiska[3]. 1 lutego 2013 powołany na stanowisko zastępcy szefa BBN[4]. Przestał pełnić tę funkcję w sierpniu 2015.

W 2015 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O Wyższej Szkole Administracji. wsa.bielsko.pl. [dostęp 2012-02-25].
  2. Nowo mianowany Podsekretarz Stanu ds. Polityki Obronnej. mon.gov.pl, 8 czerwca 2010. [dostęp 2012-02-25].
  3. Robert Kupiecki wiceministrem ON. dziennikzbrojny.pl, 22 sierpnia 2012. [dostęp 2012-08-22].
  4. Prezydent powołał Zastępcę Szefa BBN. bbn.gov.pl, 30 stycznia 2013. [dostęp 2013-01-30].
  5. M.P. z 2015 r. poz. 964

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]