Zbrodnia w Mucznem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbrodnia w Mucznem
Ilustracja
Znak prowadzący do pomnika
Państwo Polska po przejściu frontu[1]
Miejsce Muczne
Data 15-16 sierpnia 1944
Liczba zabitych 74
Typ ataku ludobójstwo
Sprawca Ukraińska Powstańcza Armia
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
Muczne
Muczne
Ziemia49°07′46″N 22°44′37″E/49,129444 22,743611

Zbrodnia w Mucznem – zbrodnia dokonana w nocy z 15 na 16 sierpnia 1944 roku we wsi Muczne na terenie leśniczówki Brenzberg leżącej w połowie drogi pomiędzy Mucznem a Dźwiniaczem, w gminie Lutowiska, powiecie leskim ówczesnego województwa lwowskiego (obecnie powiat bieszczadzki w województwie podkarpackim) przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) na ponad 70 osobach narodowości polskiej.

Wśród zamordowanych przeważali uchodźcy z obszaru województwa wołyńskiego, którzy opuścili swoje domostwa po rozpoczęciu rzezi wołyńskiej i oraz ludność cofająca się przed frontem – łącznie 74 osoby. Była to największa zbrodnia dokonana przez oddziały UPA w Bieszczadach[2]. W rozlicznych publikach bywa określana jako cicha zbrodnia ze względu na to, że została dokonana bez jednego wystrzału, przy użyciu narzędzi rolniczych[3][4].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2010 roku w pobliżu miejsca zbrodni bieszczadzcy leśnicy postawili pomnik poświęcony ofiarom zbrodni[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek A. Koprowski: Zbrodnie UPA w Bieszczadach (pol.). Kresy.pl, 2010-01-13. [dostęp 2013-11-20].; "W rejonie Muczne-Ustrzyki Dolne Sowieci rozprzestrzeniali odezwę Chruszczowa, wzywającą partyzantów UPA do zaprzestania działalności. W Bieszczadach na początku sierpnia przyłączyła się do Sowietów grupa Słowaków dezerterów z armii słowackiej. [...]" w: Grzegorz Motyka. Ukraińska partyzantka 1942-1960 s. 266.; "Zgodnie z informacjami niemieckiego wywiadu wojskowego z 16 sierpnia 1944 r.: W Karpatach nasiliła się walka ukraińskich nacjonalistycznych band (UPA) z sowieckimi formacjami bandyckimi i spadochroniarzami. W ostatnim czasie UPA unieszkodliwiła około 1500 spadochroniarzy. Według badacza Anatolija Kentija, Poczynając od wiosny 1944 r. UPA i konspiracyjne struktury OUN (...) prowadząc walkę na tyłach Armii Czerwonej i przeciwko sowieckim partyzantom uratowały przed całkowitą zagładą siły niemieckiej armii w Galicji Wschodniej. w: Przegląd historyczno-wojskowy. 2008, t. 60, s.104
  2. Opracowanie: Zbigniew Jantoń [w:] Grzegorz Motyka – "Tak było w Bieszczadach", Artur Bata – "Bieszczady Szlakiem Walk z bandami UPA", Instytut Pamięci Narodowej – "Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej w latach 1939-1948 w świetle śledztw prowadzonych przez prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej"
  3. reż. Michał Kania: Reportaż. Zbrodnia UPA w Mucznem. TV Trwam, 22.04.2017. [dostęp 2019-01-10].
  4. Agnieszka Szczepańska: Leśnicy w służbie Niepodległej. KorsoSanockie.pl, 20.10.2018. [dostęp 2019-01-10].
  5. [1] Wojciech Zatwarnicki. Bieszczadzcy leśnicy postawili pomnik dla pomordowanych przez UPA. [w:] Nowiny24. 19 września, 2010 "Z rąk UPA, w tzw. "cichej egzekucji” bez jednego wystrzału w leśniczówce Branzberg prowadzonej przez leśniczego Franciszka Króla, 15 sierpnia 1944r zginęły co najmniej 74 osoby. Byli to mieszkańcy okolicznych wiosek m.in. leśnicy, księża i dzieci. Ukrywali się przed ukraińskimi nacjonalistami. Nigdy nie zostali pochowani, ich ciała wchłonął las. Z relacji świadków i zachowanych dokumentów wynika, że umierali w męczarniach. Widziałem kobiety, mężczyzn, dzieci. Sutannę duchownego i mundury leśników. Ciała nosiły ślady okrutnych tortur i bestialskiej śmierci – wspominał Alojzy Wiluszyński, jedyny żyjący świadek tamtych wydarzeń, który po latach wrócił w miejsce tragedii a jego historię zapisał Antoni Derwich. "