Zbrodnia w Orzeszynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbrodnia w Orzeszynie
Ilustracja
Tablica Pomnika ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez OUN-UPA wymieniająca Orzeszyn
Państwo Polska (okupowana przez III Rzeszę)
Miejsce Orzeszyn
Data 11 lipca 1943
Liczba zabitych 270-306
Typ ataku ludobójstwo
Sprawca Ukraińska Powstańcza Armia
brak współrzędnych

Zbrodnia w Orzeszynie – zbrodnia dokonana w niedzielę 11 lipca 1943 przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii na ludności narodowości polskiej. Miejscem zbrodni była kolonia Orzeszyn położona w gminie Poryck, powiat włodzimierski województwa wołyńskiego.

Wskutek tej akcji na ogólną liczbę 340 mieszkańców[1] zginęło według różnych źródeł od 270[2] do (co najmniej) 306[3] Polaków.

W dniu zbrodni rano kolonia została otoczona przez upowców. Napastnicy zabrali do lasu 15 polskich mężczyzn i podjęli próbę ich rozstrzelania, jednak Polacy ratowali się ucieczką. Zginęła tylko jedna osoba.

Około godziny 11, po usłyszeniu strzałów w pobliskim Porycku upowcy przystąpili do eksterminacji pozostałych Polaków. Ludność kolonii spędzono do środka osady tłumacząc, że ma rozpocząć się bój z Niemcami i w centrum kolonii będzie bezpieczniej. Następnie ofiary podzielono na dwie grupy i rozstrzelano. Rannych dobijano bagnetami. Zwłoki ofiar wrzucono do sowieckich okopów z lat 1940-1941.

Domy Polaków zostały obrabowane i w późniejszym czasie spalone.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filar 2008 ↓, s. 149.
  2. Władysław Filar, "Wołyń 1939-1944", Toruń 2003
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, "Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945", Warszawa 2000, ​ISBN 83-87689-34-3​, s.893

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]