Zbylut z Łekna (kanonik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Zbylut Pałuka.

Zbylut Pałuka z Łekna (zm. po 23 czerwca 1366) – duchowny, kanonik, prepozyt płockiej kapituły katedralnej w 1344 roku, doktor dekretów[1].

Był kanonikiem (1321-1349) i kustoszem włocławskim (1325-1340), archidiakonem płockim (1341), od roku 1347 prepozytem płockim oraz sędzią dworu biskupa krakowskiego Jana Bodzanty (1353). Ponadto był kanonikiem krakowskim (1353-1364) i gnieźnieńskim (1356-1369).

Był synem kasztelana Zbyluta.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Julian Nowowiejski, Płock : monografia historyczna / napisana podczas wojny wszechświatowej i wydrukowana w roku 1930, Płock [1931], s. 353.