Zbyszko Bednorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbyszko Bednorz (ur. 11 października 1913 w Skalmierzycach, zm. 28 listopada 2010 w Opolu[1]) – polski pisarz, poeta i działacz kulturalny. Profesor honorowy Uniwersytetu Opolskiego[2] oraz honorowy obywatel województwa opolskiego (2004[3]).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa Bednorza, publicysty[4].

Podczas okupacji niemieckiej zamieszkał w Warszawie. Był wtedy pracownikiem Delegatury Rządu na Kraj i Sekcji Zachodniej Departamentu Informacji i Prasy Okręgu Śląskiego. W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim. W okresie II wojny światowej związany był z poakowską, narodową grupą związaną z pismem "Ojczyzna" Jacka Nikisza i Alojzego Targa. Po wojnie związał się z środowiskiem PAX-u Bolesława Piaseckiego.

Publikował m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Gościu Niedzielnym", "Tygodniku Warszawskim", "Odrze", "Kierunkach".

Twórczość[5][edytuj | edytuj kod]

  • 1943 – Śląsk wierny ojczyźnie (debiut)
  • 1945 – Glossy Śląskie (poemat pisany prozą)
  • 1946 – Od Opola do Wrocławia (reportaże literackie)
  • 1958 – Ręce wzniesione (powieść biograficzna o Alojzym Majewskim)
  • 1962 – Urok mowy wyzwolonej
  • 1966 – Ludowe żniwo literackie
  • 1978 – Dyszlem i parą: Z dziejów polskiej literatury podróżniczej na Śląsku
  • 1987 – Lata krecie i orłowe
  • Szczepon, czyli Rzecz o Józefie Ryszce (esej)
  • Strofy serdeczne (poemat)
  • Dzieci i bagaże (powieść)
  • Będzie bratem (opowiadania)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Wójtowicz: Zmarł Zbyszko Bednorz. Piotr Wójtowicz. [dostęp 2010-11-28].
  2. Zbyszko Bednorz profesorem honorowym UO
  3. Honorowi Obywatele Województwa Opolskiego. umwo.opole.pl. [dostęp 03 czerwca 2011].
  4. Hasło o Józefie Bednorzu w Encyklopedii PWN.
  5. Opolszczyzna, Opole, listopad 1961, str. 4
  6. Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego, Wyróżnieni Nagrodą im. Karola Miarki [dostęp 2016-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-03].
  7. Katarzyna Nowak, Laureaci nagrody im. Wojciecha Korfantego, archiwum.zwiazekg.type.pl [dostęp 2016-11-01].