Zdobycie twierdzy Izmaił

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdobycie twierdzy Izmaił przez Rosjan
wojna rosyjsko-turecka
Ilustracja
Atak na Izmaił
Czas listopad – grudzień 1790
Miejsce Izmaił
Terytorium delta Dunaju
Wynik zwycięstwo Rosji
Strony konfliktu
Imperium Rosyjskie Imperium Osmańskie
Dowódcy
Aleksandr Suworow Aydoslu Mehmed-Paşa
Siły
31 000,
500 dział
35 000,
265 dział
Straty
4 tys. zabitych, 6 tys. rannych 26 tys. zabitych, 9 tys. jeńców
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
miejsce bitwy
miejsce bitwy
45,35000°N 28,83333°E/45,350000 28,833333

Zdobycie twierdzy Izmaił miało miejsce w roku 1790 w trakcie wojny rosyjsko-tureckiej 1787–1792.

W listopadzie 1790 Rosjanie oblegli położoną w delcie Dunaju potężną turecką twierdzę Izmaił, której załoga liczyła 35 tys. ludzi i 265 dział. Siłami obrońców dowodził Aidas Mechmet Pasza. Siły rosyjskie liczyły 31 tys. żołnierzy oraz 500 dział, a także 206 okrętów z flotylli rzecznej. Ataki wojsk rosyjskich dowodzonych przez Suworowa trwały do dnia 22 grudnia. Nocą nastąpił decydujący szturm, który zakończył się sukcesem. Po zaciętych walkach o niemalże każdy budynek twierdza padła. Straty tureckie wyniosły 26 tys. zabitych oraz 9 tys. jeńców. Po stronie rosyjskiej poległo 4 tys. żołnierzy, a 6 tys. odniosło rany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz, Leksykon bitew świata, Warszawa: Almapress, 2004.