Zdzisław Bitner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Bitner
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1909
Poznań
Data śmierci 12 lipca 1997
Miejsce spoczynku Cmentarz katolicki św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy
Zawód, zajęcie inżynier
Alma Mater Politechnika Poznańska
Rodzice Leon Büttner, Paulina z Dąbrowskich
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”

Zdzisław Bitner (ur. 28 stycznia 1909 w Poznaniu, zm. 12 lipca 1997[1][2]) – polski inżynier elektrotechnik, energetyk[1][2]. Członek Bydgoskiego Koła Absolwentów Politechniki Poznańskiej, Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT oraz członek honorowy Stowarzyszenia Elektryków Polskich[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona Büttnera i Pauliny z Dąbrowskich[2]. Początkowo nosił nazwisko ojca, by po wojnie je zmienić i używać w spolszczonej wersji[2]. Miał dwoje rodzeństwa – brata Witolda oraz siostrę Irenę[2]. Początkowo uczył się w Volksschule, pobierał także prywatne lekcje języka polskiego i historii[2]. Następnie uczęszczał do Gimnazjum Koedukacyjnego w Dąbiu nad Nerem, które ukończył w 1928[1]. Był pierwszym absolwentem Wydziału Elektrycznego Politechniki Poznańskiej (rocznik 1932, ówcześnie pod nazwą Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn i Elektrotechniki)[1][2]. Środki pieniężne na studia swoje oraz brata uzyskał dzięki udzielaniu korepetycji z przedmiotów ścisłych[2]. W czasie studiów był współautorem opracowania skryptu z wykładów Eugeniusza Jezierskiego na temat oświetlenia elektrycznego[2]. Po ukończeniu studiów odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Wojsk Łączności w Zegrzu, następnie pracował w Zjednoczeniu Elektrowni Okręgu Radomsko-Kieleckiego w Skarżysku-Kamiennej, Królewskim Urzędzie Miar w Poznaniu i Pomorskiej Elektrowni Krajowej „Gródek"[2].

Zmobilizowany w sierpniu 1939 uczestniczył w walkach kampanii wrześniowej 1939, brał udział w Bitwie nad Bzurą[1][2]. W Puszczy Kampinoskiej dostał się do niewoli niemieckiej[1][2]. Przebywał w oflagach XI A Osterode jako jeniec wojenny nr 446/XIA[2] oraz II C Oldenburg[1]. Wraz z grupą kilku innych oficerów zorganizował Koło Obozowe Stowarzyszenia Elektryków Polskich[2]. Po wojnie opracował między innymi koncepcję zasilania Grudziądza w energię elektryczną oraz założył rodzinę[2].

Był redaktorem publikacji pokonferencyjnej INELEKTRA '76 Postęp techniczny w sprzęcie oraz instalacjach elektrycznych przemysłowych i domowych, 28–29. IX. 1976 r. Bydgoszcz[3].

Zmarł 12 lipca 1997[1], pochowano go na cmentarzu katolickim Świętego Wincentego à Paulo w Bydgoszczy[2].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony został m.in.[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Zdzisław Bitner (1909-1997), [w:] „Absolwent”. Kwartalnik Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Poznańskiej, marzec 1998, s. 3 [online].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Biogram Zdzisława Bitnera, woldenberczycy.pl.
  3. Zdzisław Bitner, Postęp techniczny w sprzęcie oraz instalacjach elektrycznych przemysłowych i domowych, 28-29. IX. 1976 r. Bydgoszcz, Stowarzyszenie Elektryków Polskich. Oddział, 1976 [dostęp 2020-01-05] (pol.).