Zdzisław Fedorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Fedorowicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1922
Wilno
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 2007
Warszawa
prof. dr. hab nauk ekonomicznych
Alma Mater Wyższa Szkoła Handlu Morskiego
Uniwersytet Mikołaja Kopernika
Doktorat 1955 – nauki ekonomiczne
Szkoła Główna Planowania i Statystyki w Warszawie
Habilitacja 1957 – nauki ekonomiczne
Szkoła Główna Planowania i Statystyki w Warszawie
Profesura 1971
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Walecznych (1920-1941) Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Zdzisław Zygmunt Fedorowicz (ur. 12 marca 1922 w Wilnie, zm. 12 sierpnia 2007) – polski finansista, profesor zwyczajny doktor habilitowany, były wiceprezes NBP i Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Finansów Ministerstwa Finansów, ekspert ONZ, członek Komitetu ekonomicznego PAN. Autor wielu publikacji naukowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Zygmunta Fedorowicza, zoologa, dyrektora Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie[1].

W czasie II wojny światowej żołnierz AK na Wileńszczyźnie.

W latach 1952–1992 wykładowca oraz pracownik naukowy SGPiS w Warszawie. Doradca prezesa NBP, zastępca dyrektora Departamentu oraz doradca naukowy. Od 1969 r. wiceprezes NBP. W latach 1968–1978 był kierownikiem Katedry Finansów SGPiS, a także prodziekanem i dziekanem Wydziału Finansów oraz Wydziału Finansów i Statystyki, a także prorektorem SGPiS do spraw nauki. W latach 1992–1995 wykładowca PWSBiA, a następnie Wyższej Szkoły Ubezpieczeń i Bankowości w Warszawie oraz pracownik naukowy Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. R. Łazarskiego.

14 kwietnia 1999 r. prof. Fedorowicz został wyróżniony tytułem doktora honoris causa SGH[2].

Pochowany 20 sierpnia 2007 r. na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Podstawy teorii finansów” (Poltext, 2000, ​ISBN 83-85366-13-X​)
  • „Teoretyczne podstawy reformy podatków w Polsce” (Difin, 2004, ​ISBN 83-7251-437-2​) wspólnie z Januszem Ostaszewskim i Tadeuszem Kierczyńskim
  • „Rynek pieniądza i rynek kapitału” (Poltext, ​ISBN 83-86890-30-4​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wspomnienia. Szkoła Główna Handlowa. [dostęp 2018-05-27].
  2. Doktorzy honoris causa. Szkoła Główna Handlowa w Warszawie.
  3. a b c d Kto jest kim w Polsce. 1989, s. 273.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • nekrologi „Gazeta Wyborcza” 14-15 i 16 sierpnia 2007
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Janusz Kapuścik (red.). Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI), tom. I: A-G (z fotografią), 2002. ISBN 83-905295-7-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]