Zdzisław Górniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Górniak
porucznik porucznik
Data urodzenia 10 września 1912
Data i miejsce śmierci 4 września 1939
Rychłocice
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo
Stanowiska obserwator
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

Zdzisław Bolesław Michał Górniak (ur. 10 września 1912, zm. 4 września 1939 w Rychłocicach) – porucznik obserwator Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Komorowie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1935 i 378. lokatą w korpusie oficerów piechoty[1]. Później ukończył kurs obserwatorów w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 w Dęblinie i został wcielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 27. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[2][3]. W tym samym miesiącu był przydzielony do 211 eskadry bombowej na stanowisko obserwatora[4].

W składzie 211 eskadry bombowej walczył w kampanii wrześniowej[5]. 4 września 1939 był dowódcą załogi, w skład której wchodzili plutonowy pilot Roman Bonkowski, kapral strzelec radiotelegrafista Józef Puchała oraz kapral strzelec radiotelegrafista Aleksander Zejdler[6]. Wystartowali z lotniska w Kucinach na samolocie PZL P-37B Łoś nr 72-18, aby w ramach lotu bojowego zlokalizować i zbombardować hitlerowską kolumnę pancerną poruszającą się drogą Częstochowa-Wieluń. Pierwotnie mieli lecieć samolotem PZL P-37B Łoś nr 72-17, ale po wystartowaniu zawrócili, ponieważ praca silnika odbywała się z przerwami. Następnie problem stanowiło drzewo, które utrudniało wykołowanie maszyny, dopiero po jego ścięciu udało się załodze rozpocząć realizację rozkazu.

Po wykonaniu zadania samolot został zaatakowany przez niemiecką obronę przeciwlotniczą, od pocisku zginął kpr. strz. rtg. Józef Puchała, a por. Zdzisław Górniak został ciężko ranny. Na uszkodzony samolot nad Zduńską Wolą przypuściły atak trzy samoloty Messerschmitt Bf 109E, jednego kpr. Aleksander Zajdler zestrzelił, a dwa zaprzestały ataku. Plut. Romanowi Bonkowskiemu udało się posadzić mocno uszkodzony samolot na polu pod wsią Rychłocice, niestety por. Zdzisław Górniak zmarł przed udzieleniem mu pomocy, początkowo był pochowany razem z kpr. Józefem Puchałą na cmentarzu w Giecznie, skąd po 1945 zostali ekshumowani na cmentarz wojenny w Łęczycy (grób 317). Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Walecznych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.
  • Denes Bernad, Bogdan Braniewski, Jerzy B. Cynk, Andrzej Glass, Tomasz J. Kopański: Monografie Lotnicze 100. PZL.37 Łoś. Gdańsk: AJ-Press, 2006, s. 476. ​ISBN 83-7237-181-4​.
  • Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych w latach 1939-1946. T. I: Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. T. 14. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1982, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski. ISBN 83-206-0281-5.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2004. ISBN 978-83-7188-691-1.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.