Zdzisław Głuszczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Głuszczyk
Ilustracja
Gen. Głuszczyk w 29 Brygadzie Zmechanizowanej
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1934
Łódź
Data i miejsce śmierci 17 lutego 2017
Poznań
Przebieg służby
Lata służby 1952-1995
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 41 Pułk Zmechanizowany
5 Dywizja Pancerna
Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych
Stanowiska dowódca pułku
dowódca dywizji pancernej
komendant wyższej szkoły oficerskiej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej

Zdzisław Głuszczyk (ur. 23 sierpnia 1934 w Łodzi zm. 17 lutego 2017 w Poznaniu) - generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zdzisław Głuszczyk urodził się 23 sierpnia 1934 w Łodzi, w rodzinie Jana i Apolonii. W latach 1951-1952, po ukończeniu liceum ogólnokształcącego, pracował w spółdzielni tekstylnej w Łodzi.

We wrześniu 1952 rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Ukończył szkołę w sierpniu 1955 z wynikiem bardzo dobrym. Następnie pełnił służbę jako dowódca plutonu dział pancernych SU-76 w 41 pułku piechoty. Od 1958 był dowódcą kompanii czołgów w 41 pp. Na tym stanowisku uzyskał złotą odznakę i tytuł "Wzorowego Dowódcy". Od 7 stycznia 1962 był dowódcą batalionu czołgów średnich w 9 Zaodrzańskim pułku zmechanizowanym w Stargardzie Szczecińskim.

Od października 1966 do sierpnia 1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie na kierunku ogólnowojskowym. Następnie został szefem sztabu 25 Drezdeńskiego pułku czołgów średnich w Szczecinie. Po odbyciu kursu szczebla operacyjno-taktycznego - w 1972 został dowódcą 41 Pułku Zmechanizowanego im. mjr. Bronisława Lachowicza w Szczecinie.

Od sierpnia 1974 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie.

Po ukończeniu Akademii przez 4 miesiące był szefem sztabu 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej im. Konstantego Rokossowskiego w Szczecinku. Od 15 listopada 1976 dowodził 5 Saską Dywizją Pancerną im. gen. bryg. Aleksandra Waszkiewicza w Gubinie. Na tym stanowisku, z dniem 1 października 1980, awansował na stopień generała brygady.

Od 30 października 1980 pełnił funkcję komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Po zmianach organizacyjnych w szkolnictwie wojskowym został komendantem Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. W 1991 był konsultantem na planie filmu Kroll. Od listopada 1994 był w dyspozycji ministra Obrony Narodowej. 5 kwietnia 1995 został przeniesiony w stan spoczynku.

Jest autorem ponad 20 opracowań z zakresu taktyki i szkolenia ogniowego wojsk pancernych.

Pochowany został w Alei Zasłużonych na cmentarzu junikowskim (AZ-3-L-42)[1]. W czasie pogrzebu nie było asysty wojskowej. Dowódca garnizonu Poznań płk dypl pil. Jacek Pszczoła nie wyjaśnił powodów odmowy asysty[2].

Grób generała Zdzisława Głuszczyka na Cmentarzu Junikowskim

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacje na stronie um.poznan.pl
  2. Łukasz Cieśla, Michał Jurek, Skandal na pogrzebie gen. Zdzisława Głuszczyka, w: Głos Wielkopolski, 24.2.2017, s.10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Głuszczyk, Janusz Karwat, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych w Poznaniu im. Stefana Czarnieckiego. Tradycje i współczesność, Wyd. Poznań 1994.
  • Polska Zbrojna, 1 marca 1995, s. 2.
  • Leszek Grot, Tadeusz Konecki, Edward Nalepa, Pokojowe dzieje WP, Wyd. WIH, Warszawa 1988.
  • Marek Jędrzejko, M.L. Krogulski, M. Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej, Wyd. von Boroviecky, Warszawa 2002.
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. I, wyd. Ajaks, Pruszków 1998.
  • L. Zapała, W Rembertowskiej Alma Mater, tom II, Wyd. AON, 2004.
  • J. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. I: A-H, Toruń 2010, s. 443-445.