Zespół Fitz-Hugh-Curtisa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół Fitz-Hugh-Curtisa
Ilustracja
Zrosty okołowątrobowe
ICD-10 K67
Zaburzenia otrzewnej w przebiegu chorób zakaźnych sklasyfikowanych gdzie indziej
K67.0 Zapalenie otrzewnej wywołane przez Chlamydia
K67.1 Rzeżączkowe zapalenie otrzewnej
K67.9 Inne zaburzenia otrzewnej w przebiegu chorób zakaźnych sklasyfikowanych gdzie indziej

Zespół Fitz-Hugh-Curtisa (łac. perihepatitis) – ograniczone zapalenie otrzewnej wywołane przez gonokoki, obecnie jednak wiadomo, że może do niego dochodzić także w przypadku innych chorób przenoszonych drogą płciową, a zwłaszcza w przypadku zakażeń chlamydiowych, które wydają się być nawet częściej przyczyna zespołu niż dwoinki rzeżączki. Stwierdza się go w 1–10% stanów zapalnych narządów miednicy mniejszej (PID, pelvic inflammatory disease).

Do zakażeń dochodzi z dróg rodnych poprzez jamę macicy i następnie jajowody do miednicy małej, skąd choroba ulega rozprzestrzenieniu na otrzewną.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Choroba dotyczy najczęściej młodych kobiet i w swoim przebiegu jest podobna do zapalenia pęcherzyka żółciowego przebiegającego z objawami otrzewnowymi zlokalizowanymi w prawym górnym kwadrancie brzucha. Typowo występują ostre i silne bóle w prawym podżebrzu i tkliwość wątroby, podwyższoną temperaturą, nudnościami i wymiotami. Osłuchowo można stwierdzić szmer tarcia w okolicy wątroby (ang. friction rub).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz F. Mroczkowski (red.) Choroby przenoszone drogą płciową. PZWL 1998, ​ISBN 83-200-2152-9​.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.