Zespół pałacowy w Belvederis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół pałacowy w Belvederis
Obiekt zabytkowy nr rej. 967[1]
Ilustracja
Pałac w XIX wieku (Napoleon Orda)
Państwo  Litwa
Miejscowość Belvederis
Adres Belvederio k., Seredžiaus sen., Jurbarko r. sav.
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neorenesansowa willa włoska
Inwestor Kleofas Burba
Ukończenie budowy I połowa XIX wieku
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Zespół pałacowy w Belvederis
Zespół pałacowy w Belvederis
Ziemia55°04′46,85″N 23°23′26,80″E/55,079681 23,390778

Zespół pałacowy w Belvederis – zabudowania i park dawnego majątku Belweder we wsi Belvederis koło Średników (Litwa).

Neorenesansowy pałac w stylu włoskiej willi, na planie nieregularnym składa się z kilku piętrowych korpusów, które są połączone parterową galerią w której znajdował się ogród zimowy oraz kaplica pałacowa. W rogu pałacu znajduje się trzypiętrowa wieża. Od wieży, skąd rozciąga się widok na dolinę Niemna wziął nazwę pałac i cały majątek (wcześniej nazywany Podubiś[2]). (Patrz Belweder).

Elewacje są bogato zdobione pilastrami, pasami sztukaterii, obramieniami okien i gzymsami. Ściany dolnej kondygnacji częściowo pokrywa boniowanie. Ryzalit centralnego korpusu wystaje przed fasadę.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac otoczony jest parkiem, założonym równocześnie z budową pałacu, o powierzchni 24,8 ha. Znajduje się w nim staw i liczne okazy starych drzew. Od 1986 park jest pomnikiem przyrody.

Z dawnego majątku zachował się dwukondygnacyjny spichlerz i kaplica z czerwonej cegły, w stylu neogotyckim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do XIX wieku majątek Podubiś należał do Tyszkiewiczów. Kleofas Burba kupił od nich majątek w 1840 i wybudował pałac. Po śmierci Burby majątek oddziedziczyli jego zięciowie, najpierw Paweł Puzyna, a po jego śmierci (1911) - Jerzy Walewski.

W czasie I wojny światowej pałac był zdewastowany. Po wojnie pałac przejęło państwo litewskie i w 1921 otwarto w nim szkołę rolniczą, która istniała jeszcze po II wojnie światowej. W 1992 obiekt wpisano na listę zabytków[1]. W 2005 trafił w prywatne ręce[3]

Wnętrze dworu w 2014

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Belvederio dvaro sodyba (lit.). Kultūros paveldo departamentas. [dostęp 2016-03-17].
  2. Podubiś (7) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  3. Užkeikti dvarai (lit.). www.iq.lt, 2013-04-26. [dostęp 2016-03-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 284-285. ISBN 83-87654-07-8.