Zeszyty Łużyckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zeszyty Łużyckie
Częstotliwość rocznik
Państwo  Polska
Adres Warszawa
Wydawca Instytut Slawistyki Zachodniej i Południowej Uniwersytetu Warszawskiego
Pierwszy numer 1991
Redaktor naczelny Zdzisław Kłos
Średni nakład 150 egz.
Liczba stron 200–400
Strona internetowa

Zeszyty Łużyckie – czasopismo poświęcone problematyce sorabistycznej i mniejszościowej. Na jego łamach publikuje się artykuły z zakresu literaturoznawstwa, językoznawstwa, antropologii kulturowej i historii.

W „Zeszytach Łużyckich” ukazują się materiały we wszystkich językach słowiańskich oraz w językach kongresowych. Pismo publikuje zarówno teksty naukowe, jak i adekwatne tematycznie utwory literackie, recenzje książek. Ogłasza także informacje o aktualnych wydarzeniach kulturalnych i naukowych[1].

Rocznik „Zeszyty Łużyckie” ukazuje się od 1991 r. Pierwszym redaktorem naczelnym pisma była Ewa Siatkowska. Obecnie, od tomu 53 (2019), redaktorem naczelnym jest Zdzisław Kłos, który zastąpił na tym stanowisku Jerzego Molasa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludmiła Pawłowna Łaptiewa: Польский журнал о лужицких сербах (1993–1995). Moskwa: Индрик, 2000, s. 638. (ros.)