Zhanran Yuancheng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zhanran Yuancheng 湛然圓澄
Ilustracja
Mistrz chan Zhanran Yuancheng
Data i miejsce urodzenia 1564
Kuaiji
Data śmierci 1626
Szkoła caodong
Linia przekazu
Dharmy zen
Touzi Yiqing
Nauczyciel Cizhou Fangnian
Następca Ruibai Mingxue i inni
Zakon chan

Zhanran Yuancheng (ur. 1564- zm. 1626; chiń. 湛然圓澄, pinyin Zhànrán Yuánchéng; kor. 담연원징 Tamyŏn Wŏnjing ; jap. Tanzen Enchō; wiet. Đậm Nhiên Viên Chừng) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong, znany także jako Sanmu oraz Yunmen Yuancheng.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w powiecie Kuaiji w prefekturze Shaoxing prowincji Zhejiang. Przyjął wskazania od mistrza chan Yunqi Zhuhonga (1535-1615) i następnie studiował u wielu mistrzów chan[1].

W wieku 30 lat przeżył doświadczenie oświecenia, które zostało później potwierdzone przez mistrza Zhuhonga jako prawdziwe. Jego kariera w prowincji Zhejiang była blisko związana ze słynnymi w tym czasie intelektualistami Zhou Rudengiem i Tao Wanglingiem, którzy propagowali buddyzm chan[1].

Zhanran został mistrzem chan szkoły caodong po otrzymaniu przekazu Dharmy od mistrza chan z klasztoru Shaolin - Cizhou Fangniana (zm. 1594). Zasłynął z używania "słów prawdziwego koloru" (chiń. benseyu) w nauczaniu uczniów. Słowa te odnosiły się do jego sposobu nauczania historii Koanowych podczas ceremonii wejścia do budynku. W trakcie tych ceremonii Zhanran często wyjaśniał znaczenie opowieści gong’anowej[2].

Zhanran poznał Tao Wanglinga w 1588 roku w klasztorze Baolin.

Dziewiątego miesiąca 1604 roku Zhou Rudeng zorganizował spotkanie, na którym był obecny także Zhanran. Doszło wtedy między nimi do dyskusji na temat rozumienia wskazań buddyjskich[a].

Zhanran odbudował klasztor Yunmen w Kuaiji przy pomocy rodziny Qi i dlatego był także znany jako Yunmen Yuancheng.

Pozostawił po sobie 8 spadkobierców Dharmy, którzy aktywnie działali w rejonie prowincji Zhejiang. Najbardziej znanymi byli Shiyu Mingfang (1593-1648), Sanyi Mingyu (1599-1665) i Ruibai Mingxue (1584-1641). W pewnym stopniu wszyscy byli pośrednio wmieszani w słynną kontrowersyjną sprawę, związaną z wydaniem w 1654 roku pracy Wudeng yantong mistrza chan Feiyina Tongronga, który w młodości był uczniem mistrza Zhanrana. Żyjący wtedy mistrzowie oddali sprawę do rozpatrzenia lokalnemu rządowi. Szczególnie aktywnym w polemikach był uczeń mistrza Shiyu Mingfanga - Weizhong Jingfu[2]

Mistrz chan Zhanran Yuancheng zmarł w 1626 roku.

Prace literackie[edytuj | edytuj kod]

  • Kuaiji Yunmen Zhanran Cheng chanshi yulu
  • Kaigu lu (Zapiski z opłakiwania przeszłości) (1607)

Linia przekazu Dharmy zen[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

  • 66/39. Zhanran Yuancheng (Yunmen Yuancheng) (1561-1626) 8 spadkobierców

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dyskusja powstała, gdyż na spotkaniu serowano potrawy mięsne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jiang Wu. Enlightenment in Dispute. Str. 94
  2. a b Jiang Wu. Enlightenment in Dispute. Str. 95

Bibliografia i źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Jiang Wu: Enlightenment in Dispute. The Reinvention of Chan Buddhism in Seventeenth-Century China. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 457. ISBN 978-0-19-533357-2. OCLC 156891956. (ang.)