Zhaojue si

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zhaojue si 昭覺寺
Jianyuan si
Ilustracja
Brama wejściowa
Państwo  Chiny
Miejscowość Chengdu
Rodzaj klasztoru klasztor buddyjski
Właściciel Chińskie Stowarzyszenie Buddyjskie
Prowincja Syczuan
Typ zakonu męski
Materiał budowlany drewno, cegła
Data budowy pom. 627 a 649
Położenie na mapie Chin
Mapa lokalizacyjna Chin
Zhaojue si 昭覺寺
Zhaojue si 昭覺寺
Ziemia30°42′40″N 104°06′12″E/30,711111 104,103333

Zhaojue si (chiń. upr. 昭觉寺; chiń. trad. 昭覺寺) – chiński klasztor buddyjski szkoły chan, położony na północ od Chengdu. Największy klasztor w Chengdu.

Historia klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Klasztor ten został założony w okresie zhengguan (貞觀) w czasie panowania dynastii Tang, czyli pomiędzy 627 a 649 rokiem. Znajduje się u podnóża góry Weifeng (威風山) na północ od miasta Chengdu (成都) w prowincji Syczuan. Jest także znany jako "najlepszy klasztor chan w zachodnim Syczuanie" (川西第一禪林). Klasztor ten cieszył się opieką wielu cesarzy, którzy wyposażali go w królewskie stele.

Jego oryginalna nazwa to Jianyuan (建元). W okresie xuanzong (唐宣宗) w czasie panowania dynastii Tang zmieniono nazwę na Zhaojue. Nazwa ta odnosi się do zasady Dharmy Buddy, iż "ten, który osiąga oświecenie, oświeca innych".

W okresie shenzong (宋神宗) dynastii Song (1078-1085) klasztor otrzymał tytuł "Lasu Chan Dziesięciu kierunków (十方叢林)"[1].

W okresie chongning (1102-1106) dynastii Song, opatem klasztoru został mistrz chan i nauczyciel cesarski Yuanwu Keqin (圓悟克勤) (1063-1135) i klasztor otrzymał cesarski tytuł "Las Chan" (禪林). Teksty Keqina (Biyan lu) (Księga Błękitnej Skały) oraz Foguo Keqin chanshi xinyao (Mistrza chan Foguo Keqina podstawy umysłu) – wyniosły kulturę chińskiego chanu na najwyższy poziom i stały się klasycznymi tekstami dla późniejszych pokoleń mnichów i adeptów zen na całym świecie. Pod koniec swojego życia do tego klasztoru powrócił mistrz chan Huqiu Shaolong.

Od okresu Tang w klasztorze tym przebywało wielu wybitnych mnichów i mistrzów chan, takich jak mistrz Xiumeng (休夢) (dynastia Tang), mistrzowie: Yanmei (延美), Chunbai (純白) i Yuanwu Keqin (dynastia Song), mistrz Pengshan Zhirun (彭山智潤) (dynastia Ming), mistrzowie: Zhangxue Tongzui (丈雪通醉) i Daokui (道魁) (dynastia Qing) oraz współcześnie mistrz Qingding (清定).

Klasztor Zhaojue liczy się nie tylko w historii chińskiego buddyzmu, ale w wielkim stopniu przyczynił się do rozwoju buddyzmu zen w innych krajach. W okresie Kamakury (鎌倉時代) w Japonii były dwadzieścia cztery odłamy zen. Dwadzieścia z nich pochodziło właśnie z linii przekazu z klasztoru Zhaojue i to od Yuanwu Keqina. Dlatego nawet dziś wiele klasztorów japońskich uważa Zhaojue si za miejsce ich narodzin i klasztor przodków.

Klasztor ten był kilkakrotnie niszczony. W okresie panowania dynastii Qing został odbudowany przez mnicha Poshana.

Obecnie jest jednym ze 142 głównych klasztorów Chin.

Adres klasztoru[edytuj | edytuj kod]

  • No.333 Zhaoqing Road, Chenghua District, Chengdu 610057, China

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia/źródła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Las chan" jest synonimicznym określeniem "klasztoru chan"

Galeria[edytuj | edytuj kod]