Zhu Yigui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhu.
Zhu Yigui
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 朱一贵
Pismo tradycyjne 朱一貴
Hanyu pinyin Zhū Yīguì
Wade-Giles Chu I-kui
Pe̍h-ōe-jī Chu It-kùi

Zhu Yigui (ur. 1689[1] lub 1690[2], zm. 1721[3] lub 1722) – przywódca powstania antymandżurskiego na Tajwanie z początku lat 20. XVIII wieku[4].

Pochodził z rodziny chłopskiej. Wiosną 1721 na czele kilkusetosobowego oddziału rozpoczął ataki na lokalne oddziały wojsk qingowskich i zadał im kilka porażek. Korzystając z poparcia mieszkańców południa wyspy szybko opanował kluczowe ośrodki miejskie. Uznany za potomka Mingów przyjął tytuł cesarski. Wydał liczne edykty, w których odwoływał do chińskich tradycji narodowych[5]. Jego władzę osłabiały spory z pozostałymi przywódcami rebelii. Zostało to wykorzystane przez rząd mandżurski, którego oddziały, wzmocnione wojskami z kontynentu, ostatecznie krwawo stłumiły powstanie[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 臺大歷史學報 (Tai da lishi xuebao). Wyd. 39-40. 臺北 (Taibei): 國立台灣大學歷史學系 (Guoli Taiwan daxue lishi xue xi), 2007, s. 45.
  2. Divine justice: religion and the development of Chinese legal culture (ang.). Books.google.pl. s. 68. [dostęp 5 czerwca 2011].
  3. China (ang.). Worldstatesmen.org. [dostęp 5 czerwca 2011].
  4. Roman Sławiński: Historia Tajwanu. Warszawa: Elipsa, 2001, s. 46. ISBN 83-7151-477-8.
  5. Historia nowożytna Chin. Warszawa: Wyd. "Książka i Wiedza", 1979, s. 50.
  6. Historia nowożytna Chin. Warszawa: Wyd. "Książka i Wiedza", 1979, s. 50-51.