Zhuanxu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zhuanxu
Ilustracja
Zhuanxu - grafika z II w.
mityczny cesarz Chin
Okres od 2513 p.n.e.
do 2435 p.n.e.
Poprzednik Shaohao

Zhuanxu (chiń. 顓頊) – pradawny władca chiński należący do grupy pięciu legendarnych cesarzy z okresu Wu Di. Według tradycji konfucjańskiej panował w latach 2513-2435 p.n.e., był synem [1]Huang Di i następcą Shaohao.

W prastarych wierzeniach chińskich uznawany jest za władcę północnej części świata. Stoczył zwycięską walkę z Gonggongiem o panowanie nad światem. Wierzono iż był ojcem licznych demonów zsyłających choroby, m.in. Wanglianga oraz że do sprawowania władzy wykorzystywał siły nadprzyrodzone, znacznie pogłębił wiedzę w zakresie astronomii, dał początek muzyce i udoskonalił system kalendarzowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Początki dziejów. Powstanie starożytnej cywilizacji chińskiej [w:] Witold Rodziński, Historia Chin, Ossolińskich, 1992, s. 16, ISBN 83-04-03821-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Jerzy Künstler: Mitologia chińska. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Auriga, 2006. ISBN 83-922635-4-5.