Zieleniec (teren zieleni)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy terenu zieleni. Zobacz też: pozostałe znaczenia tego słowa.
Zielenic w dzielnicy Zazamcze we Włocławku.

Zieleniec – ogólnomiejski, w miarę zwarty przestrzennie teren zieleni o niedużej powierzchni (na ogół do 2 ha) i funkcjach reprezentacyjno-wypoczynkowych. Nie należy mylić zieleńców ze skwerami lub pasami ochronnej zieleni komunikacyjnej[1].

Zieleniec – stosunkowo niewielka powierzchnia zieleni, najczęściej o wielkości od kilkuset do kilku tysięcy metrów kwadratowych, przylegająca do placów i ulic lub stanowiąca otoczenie budynków i pomników. Drogi zieleńca służą do komunikacji pieszej i jednocześnie umożliwiają przechodniom krótki wypoczynek[2].

Zieleniec – zbiór obiektów przeznaczonych do krótkiego wypoczynku, spacerów i ozdoby, na ogół o niewielkiej powierzchni (do 2 ha)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piątkowska K.: Zieleń i wypoczynek, Instytut Kształtowania Środowiska, Warszawa 1983
  2. Bartosiewicz A., Brzywczy-Kunińska Z.: Urządzanie i pielęgnacja terenów zieleni, Państwowe Wydawnictwo Szkolnictwa Zawodowego, Warszawa 1983
  3. Szumański M., Niemirski A., Rutkowski S.: Rozważania nad klasyfikacją terenów zieleni, Wydawnictwo SGGW, Warszawa 1994