Zmianowanie roślin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zmianowanie roślin - następstwo uprawianych roślin na danym polu uwarunkowane czynnikami przyrodniczymi (wymagania glebowe i pokarmowe, długość okresu wegetacyjnego) i agrotechnicznymi (nawożenie naturalne, organiczne i mineralne oraz wapnowanie i uprawa roli).

Zmianowanie jako podstawa płodozmianu ma na celu stworzenie jak najlepszych warunków do plonowania roślin. Składa się ono członów zmianowania, które rozpoczynają się od rośliny poprawiającej wartość stanowiska (dobre przedplony) a kończą rośliną pogarszającą, która poprzedza następny dobry przedplon.

Ustalając zmianowanie należy uwzględnić następujące zasady:

  • po roślinach, które pobierają dużo składników pokarmowych należy uprawiać rośliny o mniejszych wymaganiach,
  • po roślinach o głębokim systemie korzeniowym (burak, lucerna, koniczyna, rzepak, strączkowe) należy uprawiać rośliny płytko korzeniące się,
  • po roślinach zostawiających dużo resztek pożniwnych (motylkowe wieloletnie) - te, które ich nie pozostawiają (okopowe, len),
  • po roślinach strukturotwórczych (motylkowe) należy uprawiać rośliny niszczące strukturę gleby, np. zbożowe.

Przykłady zmianowań[edytuj | edytuj kod]

  • jednoczłonowych: ziemniak-żyto, ziemniak-owies-żyto
  • dwuczłonowych: ziemniak-owies-łubin żółty-żyto
  • trójczłonowych: burak cukrowy-pszenica jara-bobik-pszenica ozima-rzepak ozimy-pszenica ozima

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]