Zniszczyć wszystkie potwory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zniszczyć wszystkie potwory
怪獣総進撃
Gatunek science fiction, akcja
Data premiery Japonia 1 sierpnia 1968
Kraj produkcji  Japonia
Język japoński, rosyjski, francuski
Czas trwania 88 min
Reżyseria Ishirō Honda
Scenariusz Ishirō Honda
Takeshi Kimura
Główne role Akira Kubo
Yukiko Kobayashi
Jun Tazaki
Andrew Hughes
Kyoko Ai
Yoshio Tsuchiya
Muzyka Akira Ifukube
Zdjęcia Taiichi Kankura
Montaż Ryohei Fujii
Produkcja Tomoyuki Tanaka
Wytwórnia Tōhō
Dystrybucja Japonia Tōhō
Budżet 200 000 000 ¥
Przychody brutto 230 000 000 ¥
Poprzednik Syn Godzilli
Kontynuacja Rewanż Godzilli

Zniszczyć wszystkie potwory (jap. 怪獣総進撃 Kaijū Sōshingeki, ang. Destroy All Monsters)japoński film typu kaijū z 1968 roku w reżyserii Ishirō Hondy. Dziewiąty film z serii o Godzilli.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Koniec XX wieku. Komisja NZ ds. Nauki i Technologii dla Rozwoju zdołała złapać i umieścić wszystkie potwory świata na jednej z wysp archipelagu Ogasawara, by nigdy więcej nie zagroziły ludzkości. Wyspa ochrzczona Wyspą Potworów jest monitorowa przez specjalną placówkę naukową znajdują się w podziemiach wyspy, celem pilnowania i badania potworów.

Jednego dnia chmura gazu nagle nawiedza Wyspę Potworów, która powoduje nieprzytomność u ludzi i uszkodzenie aparatury zabezpieczającą potwory przed ucieczką. Te wkrótce zaczynają nawiedzać miasta z całego świata – Godzilla atakuje Nowy Jork, Rodan Moskwę, Gorozaur i Baragon Paryż, Mothra Pekin, a Manda Londyn. Kontakt z Wyspą Potworów zostaje zerwany, więc Narody Zjednoczone nakazują Katsuo Yamabe i jego załodze z statku kosmicznego Moonlight SY-3, by przerwali swój patrol na kolonii w Księżycu i sprawdzili co się stało na Ziemi.

Załoga Moonlight SY-3 odkrywa, że centrum naukowe jest zdewastowane, a pozostali przy życiu dziwnie się zachowują. Pracująca tam siostra kapitana Yamabe, Kyoko i główny naukowiec, doktor Otani zaprowadzają załogę Moonlight SY-3 do kobiet w srebrnych szatach. Liderka grupy wyjawia, że reprezentuje Kilaaków, zaawansowaną rasę kosmitów, którzy użyli swych mocy, by kontrolować umysły mieszkańców Wyspy Potworów. Królowa Kilaaków rozkazuje ludziom, by natychmiast poddali się jej rasie, inaczej czeka ich zagłada. Yamabe i jego ludzie odmawiają i strzelają do Kilaaków, tylko po to, by dowiedzieć że chroni pole siłowe. Kosmici uciekają i nakazują swym ludzkim niewolnikom zabić Yamabe. Ten stawia opór i ucieka z wyspy wraz z doktorem Otanim.

W szpitalu Yamabe i doktor Yoshida przesłuchują doktora Otaniego, który odmawia współpracy. Gdy Yamabe i Yoshida rozmawiają w innym pokoju, Otani popełnia samobójstwo wyskakując z okna. Wkrótce Kyoko i inni kontrolowani przez Kilaaków przybywają po ciało Otaniego, jednak przepędzają ich specjalne jednostki policyjne ONZ. Podczas autopsji Otaniego znaleziono w jego głowie implant odpowiadający za kontrolę umysłu. W międzyczasie w Japonii pewien stary farmer znajduje dziwny kamień w rzece. Po analizie wykazuje się, że to zamaskowane urządzenie do kontroli umysłów. W wyniku śledztwa okazuje się, że podobne urządzenia są rozproszone po całym świecie i służyły do kontroli potworów, jak i ludzi. Za naukowcami pracującymi dla Kilaaków są rozesłane listy gończe.

Kyoko ukrywa się w Tokio, które zostaje zaatakowane przez Godzillę, Rodana, Mandę i Mothrę. Mimo interwencji wojskowej miasto zniszczone. Podczas zebrania wojskowego komendant Tada zwraca uwagę Yamabe, że gdy miasta z innych krajów były niszczone, Japonia była nietknięta. Sugeruje, że korzystając z nieuwagi Kilaakowie stworzyli bazę na półwyspie Izu i nakazuje Yamabe jej zlokalizowanie. Wkrótce przybywa Kyoko, która potwierdza przypuszczenia majora Tady i w imieniu Kilaaków rozkazuje poddanie się ludzkości w zamian za powrót potworów na Ogasawarę. Nie mogąc tego słuchać Yamabe łapie Kyoko i wyrywa z jej uszu odbiorniki w kolczykach do uszu uwalniając ją od kontroli Kilaaków. Niestety, Kyoko nic nie pamięta z okresu kontroli umysłu i nie jest w stanie dać przydatnych informacji.

Wkrótce na półwyspie Izu Yamabe z majorem Tadą odkrywają tunel do jaskini, gdzie znajduje się hologram królowy Kilaaków. Oznajmia on, że ich baza znajduje się w Fudżi i każdy sprzeciwiający się inwazji zostanie zabity. Na Wyspie Potworów naukowcom udaje się zlokalizować na Księżycu główne urządzenie kontrolne, więc załoga Moonlight SY-3 zostaje tam wysłana. Tam, w księżycowej bazie Kilaaków po wymianie ognia główne urządzenie do kontroli umysłu zostaje zniszczone i zostaje odkryty słaby punkt kosmitów – niskie temperatury.

Potwory są wyjęte spod kontroli Kilaaków i zapada decyzja, by wojska zaatakowały ich bazę koło góry Fudżi. Królowa Kilaaków czując, że inwazja nie dojdzie do skutku wysyła Króla Ghidorę. Kosmiczny smok przybywa na Ziemię i atakuje wszystkie potwory zgromadzone przy górze Fudżi. Godzilla, Anguirus, Gorozaur, Mothra, Kumonga i Rodan przeprowadzają kontratak, podczas gdy Minya, Manda, Varan i Baragon spoglądają z daleka. Po zażartej bitwie Król Ghidora zostaje pobity na śmierć przez potwory, a jego zwłoki przykryte przez sieci Mothry i Kumongi. Kilaakowie wypuszczają własnego potwora, Ognistego Smoka, który skutecznie terroryzuje potwory i wojska. Jednak Godzilli udaje się zniszczyć bazę Kilaaków doszczętnie, powodując reakcję łańcuchową konsumując bazę i martwego Ghidorę w głąb ziemi. Moonlight SY-3 ściga i zestrzeliwuje Ognistego Smoka, który okazuje się tylko zwykłym statkiem Killaków o płonącej osłonie. Kosmici zostają pokonani, a Ziemia ocalona. Potwory wracają na Wyspę Potworów, gdzie żyją w spokoju.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Wedle słów twórcy efektów specjalnych w filmie – Teishiego Arikawy, miał to być ostatni film z udziałem Godzilli z powodu słabnącej popularności kaijū i braku pomysłów na kolejne filmy[1].
  • W pierwszej wersji scenariusza w miejsce Anguirusa, Minyi i Gorozaura miały znaleźć się Maguma z filmu Gorath i Ebirah z filmu Ebirah – potwór z głębin. Maguma wraz z Baragonem miał pełnić rolę ochroniarza ziemskiej bazy Kilaaków[2].
  • Do czasu Godzilli: Ostatniej wojny był to film z Godzillą o największej ilością potworów.
  • Kostium Godzilli z tego został wykorzystany trzech następnych filmach, czyniąc go najczęściej używanym kostiumem Godzilli w historii[3].
  • Początkowo Varan i Baragon mieli mieć większą rolę w filmie, jednak kostium Baragona był wyeksploatowany przez Tsuburaya Productions, a kostium Varana był bardzo zniszczony, więc ich czas ekranowy został ograniczony do kilku ujęć[4].
  • Ishirō Honda był zafascynowany konceptem „potworzej farmy”, zwłaszcza jak ludzkość miała ją dokarmiać. Stwierdził, że potrzeba potworom dużo protein, więc musiało powstać coś w rodzaju podwodnej farmy. Ku jego rozczarowaniu w gotowym filmie skupiono na tej idei jedynie się w stopniu niewielkim[5].
  • Jeden z ulubionych kaijū Guillerma del Toro[6].
  • W serialu animowanym Godzilla trzy-częściowy odcinek Monster Wars luźno opiera się na Zniszczyć wszystkie potwory.
  • Do filmu wykorzystano ten sam model Mandy co w filmie Atragon, z tą różnicą, że stworzono nową głowę.
  • Nakręcono scenę, w której Godzilla i Manda toczą ze sobą walkę w Tokio. Usunięto ją, ponieważ wątek dwóch potworów pod kontrolą Kilaaków walczących między sobą mógłby być trudny do wytłumaczenia widzom[7].
  • Twórcy filmu Potwory kontra Obcy złożyli hołd filmowi, gdy Galaxar wymawia do swej armii zdanie destroy all monsters, angielski tytuł filmu.
  • Amerykańska grupa hip hopowa Monsta Island Czars nazwała się na cześć Wyspy Potworów i każdy jej członek ma pseudonim od danego potwora z Tōhō[8].
  • Wyspa Potworów pojawia się w Atomówkach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Steve Ryfle, Japan’s Favorite Mon-star: The Unauthorized Biography of „The Big G”, ECW Press, 1998, ISBN 1-55022-348-8 (ang.).
  2. Lost Project: All Monsters Attack Directive, Toho Kingdom [dostęp 2018-12-03] (ang.).
  3. G.J. „GMan”, Godzilla Suit History: Soshingekigoji (1968 - 1972), GojiStomp, 29 września 2002 [dostęp 2018-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2004-05-02] (ang.).
  4. J.D. Lees, Marc Cerasini: The Official Godzilla Compendium: A 40 Year Retrospective. Random House Books, marzec 1998, s. 119, seria: Official Godzilla. ISBN 0-679-88822-5. (ang.)
  5. Guy Mariner Tucker, Age of the Gods: A History of the Japanese Fantasy Film, Daikaiju Publishing, 1996, s. 199 (ang.).
  6. Alvin Aqua Blanco, Pacific Rim Director Guillermo Del Toro’s Top 5 Kaiju Films, Hip-Hop Wired, 13 lipca 2013 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  7. Hubert Smagalski, Usunięte sceny: Destroy all Monsters (1968), Kaiju World [dostęp 2018-12-02].
  8. Monsta Island Czars (ang.). Genius Lyrics. [dostęp 2020-02-27].