Zofia Barczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Barczyk
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1925
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 marca 2018
Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Zofia Barczyk, z d. Kuśmierska (ur. 26 marca 1925 w Warszawie, zm. 25 marca 2018) – działaczka polonijna, powstaniec warszawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Walczyła w powstaniu warszawskim, w szeregach II batalionu „Lecha Grzybowskiego" Zgrupowania Chrobry II. Następnie dostała się do niewoli niemieckiej, przebywała w Stalagu 344 Lamsdorf, Stalagu IV B w Mühlberg, tzw. komenderówce w Chemnitz oraz Stalagu VI C w Oberlangen. Po zakończeniu wojny przebywała we Włoszech, a następnie w Wielkiej Brytanii. Tam poznała swojego przyszłego męża Wiktora Barczyka. Początkowo mieszkała w Cambridge, w 1951 wyjechała razem z mężem do Stanów Zjednoczonych.

W USA zamieszkała początkowo w Nowym Jorku, następnie w Chicago. Była aktywną działaczką miejscowej Polonii, prowadziła razem z mężem działalność edukacyjną w środowisku polskim. Razem z mężem założyła w 1979 i następnie kierowała Polską Szkołą im. Fryderyka Chopina w Palatine/Buffalo Grove.

Miała sześcioro dzieci.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]