Zofia Jarkowska-Krauze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Jarkowska-Krauze
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 września 1922
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 września] 1944
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód, zajęcie pielęgniarka
Narodowość  Polska

Zofia Jarkowska-Krauze ps. „Zosia” (ur. 5 września 1922 w Warszawie[1], zm. 23 września 1944 w Warszawie) – sanitariuszka, uczestniczka powstania warszawskiego w 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Stefana i Haliny. W 1942 ukończyła Warszawską Szkołę Pielęgniarstwa oraz kurs położnych[2]. Podczas okupacji niemieckiej nie była zaangażowana w działalność konspiracyjną; dopiero w pierwszych dniach walk powstańczych przyłączyła się do oddziału batalionu „Zośka”. 5 września 1944, w piwnicy kamienicy przy ul. Hożej, poślubiła Wiktora Szelińskiego (ps. „Andrzej Pol”) z kompanii „Giewonta”.

Zginęła 18 dni później, 23 września 1944, ranna odłamkiem przy ul. Zagórnej na Czerniakowie.

Miała 22 lata. Jej symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Na Powązkach Wojskowych. Nazwisko Zofii znajduje się w 3. rzędzie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2002. ​ISBN 83-11-09261-3​.
  2. Zofia Jarkowska–Krauze 1920–1944 (pol.). wmpp.org.pll. [dostęp 2018-02-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]