Zuzanna Czajkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zuzanna Czajkowska
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1930
Warszawa
Data śmierci 1 marca 2017
Zawód, zajęcie dziennikarka, publicystka, tłumaczka
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Zuzanna Czajkowska (ur. 19 listopada 1930 w Warszawie, zm. 1 marca 2017) – polska dziennikarka, publicystka oraz tłumaczka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z rodziny o patriotycznych korzeniach. Była spokrewniona z Michałem Czajkowskim (Sadykiem Paszą) - pisarzem i działaczem niepodległościowym. w wieku 13 lat brała udział w powstaniu warszawskim. W latach 1948-1950 studiowała na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, jednocześnie występując na deskach Teatru Polskiego w Warszawie. W 1950 roku wyjechała wraz z matką do Białegostoku, gdzie została aresztowana przez funkcjonariuszy UB i skazana (jej matka otrzymała list ze Stanów Zjednoczonych od współpracownika ojca, zaś u Zuzanny znaleziono zeszyt ze wspomnieniami z powstania). Wyroki skazujące unieważniono w 1989 roku.

Pracę dziennikarki rozpoczęła w 1952 w białostockim wydaniu „Życia Warszawy”. W latach 1952-1980 była pracownicą redakcji „Słowa Powszechnego” - najpierw w oddziale w Białymstoku (do 1954), a następnie w centrali w Warszawie jako reporterka, redaktor działu kulturalnego oraz recenzentka muzyczna. Od 1981 roku podjęła pracę w „Tygodniku Solidarność”.

Była autorką licznych publikacji, dotyczących tematyki muzycznej. Dokonała pierwszego przekładu na język polski musicaluUpiór w operzeAndrew Lloyd Webbera. Pisała również scenariusze koncertów i widowisk o tematyce patriotycznej i religijnej.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W uznaniu swych zasług została odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2016). Otrzymała również nagrodę czasopism „Film” i „Kierunki” (1954), nagrodę i dyplom wydawcy „Słowa Powszechnego” (1955), nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich (1964) oraz dyplom i medal SDP za 25 lat pracy dziennikarskiej (1977).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]