Związek Ludu Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związek Ludu Polskiego – organizacja konspiracyjna, powstała 3 czerwca 1837 r. w Berdyczowie.

Związek miał gromadzić broń, rozwijać siatkę konspiracyjną, nawiązywać kontakty konspiracyjne z żołnierzami rosyjskimi i przygotowywać przyszłe powstanie. ZLP dążył do radykalnej reformy stosunków społecznych na ziemiach polskich, przyznania praw mieszczanom.

Przewodniczącym ZLP był Szymon Konarski, związek dzielił się na oddziały:

W ZLP utworzono stanowiska sekretarzy czyli kierowników organizacji powiatowych.

Na zjeździe w Żytomierzu przyjęto ustawę związku, składającą się z 72 punktów (Wyznanie Wiary Politycznej). Nowoprzyjmowani do związku składali przysięgę na wierność. Po aresztowaniu Konarskiego związek uległ likwidacji.