Zygmunt Chmielewski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: inne artykuły o osobach noszących to imię i nazwisko.
Zygmunt Chmielewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1873
Warszawa, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1939
Warszawa, Polska
Minister rolnictwa i dóbr państwowych (p.o.)
Okres od 30 września 1919
do 9 grudnia 1919
Poprzednik Stanisław Janicki
Następca Franciszek Bardel
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Zygmunt Chmielewski (ur. 5 marca 1873 w Warszawie, zm. 24 kwietnia 1939 tamże) – polski inżynier chemik, działacz spółdzielczy, encyklopedysta, dyrektor Departamentu Rolnictwa i Dóbr Koronnych (1917), kierownik resortu rolnictwa i dóbr państwowych w 1919, przywódca Ligi Państwowości Polskiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Studiował na politechnikach w Zurychu i Berlinie. Od 1896 przez kilkanaście lat działał w PPS.

W 1908 powrócił do Warszawy i podjął współpracę z Centralnym Towarzystwem Rolniczym w Warszawie i Warszawskim Ziemiańskim Towarzystwem Mleczarskim. Od 1916 do 1918 był wiceburmistrzem Warszawy.

W 1917 Rada Regencyjna mianowała go dyrektorem Departamentu Rolnictwa i Dóbr Koronnych. W latach 1919 – 1921 był podsekretarzem stanu w ministerstwie rolnictwa i dóbr państwowych, a w okresie od 30 września 1919 do 9 grudnia 1919 był kierownikiem tegoż resortu w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego.

Zygmunt Chmielewski prowadził wykłady z zakresu spółdzielczości na kilku uczelniach m.in. SGGW.

Zmarł 24 kwietnia 1939 w Warszawie[2]. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 215, rząd 6, grób 4)[3].

Był również encyklopedystą, edytorem Praktycznej encyklopedii gospodarstwa wiejskiego. Napisał w ramach tego cyklu encyklopedycznego tom nr 14-16 p.t. Zarys techniki mleczarskiej[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 1988 na domu przy ulicy Hożej 66/68 w Warszawie została ustanowiona tablica upamiętniająca Zygmunta Chmielewskiego[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Z. Pająk, Historia placówki werbunkowej Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego w Radomiu według Stanisława Radonia, w: "Między Wisłą a Pilicą", 2004, t. 5, s. 339.
  2. Zmarł inż. Zygmunt Chmielewski. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 94 z 26 kwietnia 1939. 
  3. https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=39263. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-03-12].
  4. Chmielewski 1922 ↓.
  5. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 15.
  6. Tablica upamiętniająca inż. Zygmunta Chmielewskiego. srodmiescie.art.pl. [dostęp 2015-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]