Zygmunt Fok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Fok
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1928
Przemyśl, II RP
Data i miejsce śmierci 25 września 2015
Milanówek, III RP
Zawód aktor
Lata aktywności 1956–2007
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Zygmunt Fok (ur. 2 maja 1928 w Przemyślu, zm. 25 września 2015 w Milanówku[1]) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Oficjalnie zadebiutował 25 maja 1956 na deskach Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze jako Giacomo w spektaklu Huzarzy Pierre-Aristide Bréala w reż. Zbigniewa Koczanowicza, choć już 11 września 1953 wystąpił na tej samej scenie w sztuce Nowe szaty króla Aleksandra Maliszewskiego na motywach bajki Hansa Christiana Andersena w reż. Stanisława Cegielskiego. W 1963 zdał aktorski egzamin eksternistyczny.

Występował na scenach Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1956–1961), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1961–1967), Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1967–1974), Teatru Żydowskiego im. Estery Racheli Kamińskiej (1974–1976) oraz Teatru Narodowego w Warszawie (1976–1989).

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Zaczarowane koło Lucjana Rydla w reż. Kazimierza Brauna (1964), Noce i dnie Marii Dąbrowskiej w reż. Izabelli Cywińskiej (1971), Eryk XIV Augusta Strindberga w reż. Macieja Prusa (1972) oraz w Płaszczu Nikołaja Gogola (1973) i Śmierci Tarełkina Aleksandra Suchowo-Kobylina (1973) w reż. Izabelli Cywińskiej, a także w przedstawieniu Tym razem żegnaj na zawsze Barbary Borys-Damięckiej w reż. autorki jako prezes sądu (1988).

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

● odc. 5. 24 godziny śledztwa (1978) – Waldemar "Edzio" Poczesny, właściciel szklarni,
● odc. 11. Wagon pocztowy (1981) – zawiadowca stacji,
● odc. 14. Hieny (1981) – prywaciarz Wrzosek,
● odc. 16. Ślad rękawiczki (1984) – sierżant Jachucki przynoszący por. Sławomirowi Borewiczowi koszyk z psem
● odc. 3. Warkocze naszych dziewcząt będą białe (1980) – Józef Oliński, ogrodnik przechowujący majdan "Drukarza",
● odc. 12. Kto dziś umie tak kochać (1987) – mężczyzna na losowaniu nagród rzeczowych PKO,
● odc. 16. Przed miłością nie uciekniesz (1996) – strażnik w teatrze

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Jaskóła: Zmarł Zygmunt Fok. Kalisz.pl, 30-09-2015. [dostęp 2015-09-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]