Zygmunt Kaznowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Kaznowski
Ilustracja
pułkownik artylerii pułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1895
Pilzno
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1949
Londyn
Przebieg służby
Lata służby 19141945
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Jednostki 24 Pułk Artylerii Lekkiej
7 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca dywizjonu artylerii
dowódca pułku artylerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Zygmunt Kaznowski (ur. 10 maja 1895 w Pilźnie, zm. 7 czerwca 1949 w Londynie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, legionista, uczestnik walk o niepodległość Polski w I i II wojnie światowej oraz w wojnie z bolszewikami[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

8 stycznia 1919 roku został mianowany podporucznikiem, a 28 lutego 1921 roku porucznikiem.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 381. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 24 pułk artylerii polowej w Jarosławiu[2].

18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów artylerii[3]. W kwietniu 1928 został wyznaczony w 24 pap na stanowisko dowódcy III dywizjonu[4][5]. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku[6], a w marcu 1932 przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu[7][8]. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku w korpusie oficerów artylerii. We wrześniu 1939 roku był zastępcą dowódcy Ośrodka Zapasowego Artylerii Lekkiej Nr 3.

W 1941 roku na terytorium ZSRR był organizatorem i pierwszym dowódcą 7 pułku artylerii lekkiej[9].

Zygmunt Kaznowski był żonaty z Marią z Klimaszewskich (1898–1983), z którą miał dwie córki: Tomirę Marię ps. „Diana” (1923–1987) i Barbarę Marię ps. „Mirosława” (1926–2007). Obie córki były żołnierzami Armii Krajowej. Tomira Maria była żoną kapitana Zygmunta Pawlusa[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sikora 2015 ↓.
  2. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 198.
  3. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 48.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 134.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 398, 457.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 116.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 225.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 182, 692.
  9. Szczurowski 2001 ↓, s. 206-207.
  10. a b c Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 182.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]