Zygmunt Leśnodorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Leśnodorski
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1907
Tarnów
Data i miejsce śmierci 2 lipca 1953
Kraków
Narodowość polska
Rodzice Gustaw, Maria
Małżeństwo Aleksandra Leśnodorska
Krewni i powinowaci Bogusław (brat)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Zygmunt Leśnodorski (ur. 15 lutego 1907 w Tarnowie, zm. 2 lipca 1953 w Krakowie) – polski nauczyciel, literat, krytyk i historyk literatury, teatrolog, publicysta, taternik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Gustawa (profesor gimnazjalny) i Marii z domu Owińskiej, bratem Bogusława (historyk).

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł doktora. Pełnił stanowisko kierownika literackiego Państwowych Teatrów Dramatycznych w Krakowie w latach 1948-1953 oraz kierownika działu artystycznego w Rozgłośni Krakowskiej Polskiego Radia. Dokonał adaptacji teatralnej powieści Lalka autorstwa Bolesława Prusa, wystawionej w 1952.

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXVIIIa, rząd południowy)[1].

Jego żoną była Aleksandra Leśnodorska, bibliotekarka i nauczycielka.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Wspomnienia i zapiski (1959)
  • Wśród ludzi mojego miasta. Wspomnienia i zapiski (1959)
  • Wśród ludzi mojego miasta. Wspomnień i zapisek. Część druga (1963)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]