Zygmunt Strzelecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Wiktor Strzelecki
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 15 października 1864
Brzeżany
Data i miejsce śmierci 12 listopada 1924
Lwów
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska,
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Zygmunt Wiktor Strzelecki herbu Jastrzębiec (ur. 15 października 1864[1] w Brzeżanach, zm. 12 listopada 1924 we Lwowie) – pułkownik cesarskiej i królewskiej armii, generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Wiktor i Aurelia ze Złotnickich. Po ukończeniu edukacji wstąpił do austriackiej kawalerii. W 1885 ukończył Wojskową Akademię Techniczną w Wiedniu. Brał udział w I wojnie światowej. Dosłużył się stopnia pułkownika.

W WP od listopada 1918 roku. Do maja 1919 pełni funkcje: zastępcy generała Rozwadowskiego, Naczelnego Dowódcy Wojsk Polskich w Galicji Wschodniej, zastępcy, a potem dowódcy załogi Lwowa. Od 7 maja do 7 czerwca 1919 roku dowódca 5 Dywizji Piechoty. Następnie, do stycznia 1921 roku na stanowiskach: inspektora administracji w dowództwach Frontu Litewsko-Białoruskiego, Północno-Wschodniego i Północnego (1 maja 1920 roku awansowany na generała podporucznika). Od stycznia do października 1921 roku I zastępca szefa Sztabu Generalnego i zastępca szefa Oddziału Naczelnej Kontroli Wojskowej. Od października 1921 do maja 1922 roku członek Oficerskiego Trybunału Orzekającego.

Od października 1921[2] w stanie spoczynku. Zatwierdzony w stopniu generała dywizji dekretem prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego z dnia 26 października 1923 roku. Osiadł we Lwowie, gdzie zmarł.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik oficerski 1924, s. 1404
  2. Według innej wersji od 1 czerwca 1922 roku
  3. Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 12, s. 375
  4. Odznaczenia wojenne. „Głos Narodu”, s. 2, Nr 168 z 3 kwietnia 1915. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]